نورهایی از روبرو

دو ساعتی می شد که هیچ ماشین دیگری ندیده بودیم . نور ماشین حاشیه جاده را هاشور میزد و انقدر ستاره ریخته بود کف جاده که انگار وسط راه شیری می راندم . سرش را تکیه داده بود به پشتی صندلی و به آخر تاریکی نگاه می کرد. گفتم خوابم گرفته گفت بخواب گفتم جدی می گم خوابم می بره ها بیا بشین گفت جدی جدی بخواب نگاهش کردم هنوز به اخر تاریکی نگاه می کرد پنجره را دادم پایین و چشم هایم را بست